Artykuły

Co dalej z chorobą COVID-19 ? cz.4

Pozostając w świecie hipotez, wirusy umieściłbym pomiędzy światami: ożywionym i nieożywionym. Ich podstawą istnienia jest informacja zawarta w sekwencji kwasów nukleinowych RNA (lub DNA), która jest umieszczona w kasetonie/szkatule, otoczonym (lub nie) warstwą białka. Każdy wirus zaprojektował dla siebie inne białko, pasujące swoją strukturą do struktury białka na powierzchni komórek potencjalnego żywiciela.

Aby zrozumieć sens istnienia wirusa, jak i każdego organizmu na kuli ziemskiej, trzeba zmienić dogmaty kreujące naszą perspektywę.
Pierwszy i najważniejszy: cała natura ożywiona jest oparta na sekwencjach kwasów nukleinowych zawartych w pojedynczych niciach RNA lub podwójnych DNA.

Drugi, równie ważny: każdy pojedynczy organizm chce przeżyć, aby zachować dla następnych pokoleń swoją podstawową sekwencje kwasów nukleinowych, dla zachowania ciągłości gatunku.

Niezależnie od stopnia rozwoju na drabinie ewolucyjnej, każdy organizm walczy o swoja przestrzeń życiową. Wykorzystuje do tego informację zawartą w sekwencji kwasów nukleinowych. O szansie na przeżycie gatunku decyduje zdolność wprowadzania modyfikacji w tą sekwencję, umożliwiających dostosowanie się do zmieniających się warunków życia. Mechanizmy modyfikacji sekwencji DNA lub RNA są uzależnione od czasu, tzn. czasu życia pojedynczego osobnika/populacji i czasu/tempa zmian środowiskowych. W porównaniu do długości życia ssaka, wirus żyje bardzo krótko. Wirus w walce o zachowanie swojego gatunku jako oręża, używa szybkiego zwiększania liczebności i szybkiego modyfikowania w przypadku wirusa SARS, sekwencji RNA. Im większa liczebność populacji wirusa, tym większa szansa na dostosowanie się i zdominowanie środowiska. Chcąc zachować ciągłość gatunku, modyfikacje sekwencji kwasów nukleinowych wirusa zachodzą bez przerwy. Jeżeli ilość żywicieli dla bardzo licznej populacji wirusów będzie za mała, wówczas następuje przeskok/atak na innych żywicieli. W ten sposób korona wirusy zaatakowały człowieka. Wirusy SARS nabyły zdolność żerowania na ludzkim organizmie i będą ją wykorzystywać, i doskonalić w przyszłości. Badania nad ludzkim genomem są dowodem na to, że wirusy atakowały ludzki organizm od milionów lat. Przyczyna i skutek są całkowicie uwarunkowane DOGMATEM DNA. Czy to jest zła hipoteza? Jakie to ma dla nas znaczenie? cdn.

Twój koszyk
Zamawiam