Molibden (Mo)
Molibden wchodzi w skład kilku enzymów biorących udział w procesach oksydacyjno-redukcyjnych (np. oksydaza ksantynowa, dehydrogeneza), a także innych metaloenzymów katalizujących metabolizm puryn i tłuszczów.
Własności
Molibden jest zaliczany do mikroelementów niezbędnych dla organizmu, aczkolwiek nie wykazano ewidentnych skutków jego niedoboru u człowieka. Stężenie tego pierwiastka w surowicy wynosi 6,0 - 2,2 µmol. Molibden wchodzi w skład następujących metaloenzymów: oksydazy ksantynowej, oksydazy aldehydowej, oksydazy siarczynowej, a także innych metaloenzymów biorących udział w metaboliźmie białek, tłuszczów i puryn. Największe stężenie molibdenu w organiźmie ludzkim stwierdzono w wątrobie i nerkach, w tkance kostnej i zębach.
Brak
Niewłaściwa dieta, np. stołówkowe jedzenie, gotowe dania do podgrzania, konserwy, prowadzi z upływem lat do niedoboru molibdenu w organizmie. Szczególnie bogate w molibden jest ziarno pełne, ryż naturalny, nasiona roślin strąkowych, mleko i sery. Objawami niedoboru molibdenu są: przedwczesne starzenie, impotencja.
Nadmiar
Nadmiar może mieć skutki uboczne - może wywoływać objawy niedoboru miedzi. Metal ten może też wywoływać zaburzenia metabolizmu wapnia i fluoru w tkance kostnej.
Dawka
Zapotrzebowanie dobowe na molibden wynosi 0,15 - 0,5 mg (1,6 - 5,2 umol; 2 µg/kg masy ciała). W pożywieniu dostarczamy do organizmu około 0,12 - 0,249mg (1,3 - 2,5 µmol). Szczególnie bogate w molibden są pełne zboża, ryż, nasiona roślin strączkowych i nabiał.
